Celem wykładu jest omówienie najważniejszych dzieł polskiej literatury XX-wiecznej, w których pojawiają się wątki nieheteronormatywne oraz niektórych pisarzy o nieheteroseksualnej, zazwyczaj homo- lub biseksualnej tożsamości. Są to zazwyczaj pisarze wybitni, jak na przykład Witold Gombrowicz czy Józef Czechowicz. Przyjrzenie się tym tekstom pozwoli z jednej strony zobaczyć strategie ekspresji nieheteronormatywnych uczuć, z drugiej pokaże uwikłania problematyki płci w inne sfery życia, w tym również w problematykę wspólnoty w jej religijnym i narodowym wymiarze. Omawiani będą przede wszystkim twórcy dwudziestolecia międzywojennego oraz okresu 1944-1989, niekiedy też tworzący przed rokiem 1918 i po 1989. Oprócz wymienionych będą to m.in. Aniela Gruszecka, Zbigniew Herbert, Gustaw Herling Grudziński, Wilhelm Mach, Maria Komornicka, Maria Konopnicka, Marian Pankowski, Maria Rodziewiczówna, Julian Stryjkowski i in. Wykład będzie również próbą pewnego uporządkowania wątków nieheteronormatywnych, tak historycznoliterackiego, jak również ze względu na problematykę tożsamości seksualnej.