Kurs wprowadza w problematykę metodologiczną nauk społecznych na tle ogólnej metodologii nauk. Nie przedstawia konkretnych metod i technik prowadzenia badań, lecz nieco bardziej ogólne – filozoficzne, poznawcze, moralne, ale też praktyczne – racje dla prowadzenia tych badań według określonych zasad.

Nacisk będzie położony na ukazanie specyfiki wiedzy naukowej, w tym humanistyczno-społecznej, przez jej skontrastowanie z innymi rodzajami wiedzy; na zrozumienie badawczego i kulturowego znaczenia kryterium demarkacji wiedzy naukowej oraz na uchwycenie podstawowych kwestii, takich jak: stosunek metodologii nauk do innych dziedzin nauki, językowe uwikłania poznania, specyfika języka badawczego, relacje między teorią i empirią, typy idealne i modele, spory: indywidualizm-holizm, naturalizm-antynaturalizm metodologiczny, wyjaśnianie versus rozumienie. Analiza tych zagadnień ma służyć przyswojeniu podstawowego instrumentarium dyscypliny umożliwiającego w dalszej perspektywie samodzielne przeprowadzenie badań (na potrzeby pracy dyplomowej).